Taniec Towarzyski

Użytkowy i Turniejowy, Międzynarodowy, American Smooth i Rythm

Styl amerykański.

Styl Amerykański – American and American Social.

Styl Amerykański to grupa tańców sformułowanych głównie przez dwie szkoły: Fred Astaire Dance Schools oraz Arthur Murrey Dance Schools. Tańce te oraz ich figury zostały prawie w całości przyjęte przez Amerykańskie i Kanadyjskie stowarzyszenia taneczne jako obowiązujące. Na ten styl składają się:

– American Rythm (Tańce Rytmiczne): Rumba, Bolero, Mambo, Cha Cha, Samba, Swing (Potrójny Swing lub East Coast Swing),
– American Smooth (Tańce Szykowne, Gładkie): Wolny Walc, Fokstrot, Tango, Walc Wiedeński, Peabody (już coraz częściej omijany w turniejach)

Dodatkowo styl amerykański uwzględnia tańce często uznawane jako klubowe: Merengue, Salsa, West Coast Swing, Hustle etc

Styl Międzynarodowy Standard vs. Styl Amerykański Gładki (Szykowny)– International Standard vs. American Smooth.
Podstawowa różnica miedzy tymi dwoma stylami jest dwojaka. Przede wszystkim mamy inny zestaw tańców. W stylu Amerykańskim Smooth – Szykownym nie ma rozróżnienia na szybkiego i wolnego Fokstrota. Mamy za to bardziej uśredniony tempem Fokstrot Amerykański. Na wyższych stopniach w Fokstrocie Amerykańskim wprowadzana jest stylistyka bardzo podobna do Międzynarodowego – Wolnego Fokstrota a tempo także jest spowolnione.
Peabody podobny jest do Szybkiego Fokstrota (Quickstepa) tempem muzyki, stylistyką przemieszczania jak i niektórymi figurami. Można nawet powiedzieć ze jest prekursorem Quickstepa. W turniejach rzadko się go widzi. Zazwyczaj American Smooth to tylko pierwsze cztery tańce z wyżej wymienionych.
Mamy drugą bardzo ważną różnicę. W stylu American Smooth tańczyć można w rozluźnionym trzymaniu a obroty pod ręka i figury w otwartych pozycjach i pozycjach „cienia” są częścią normalnego programu turniejowego. W Międzynarodowym Standardzie pozycja ciał w parze jest raz przyjęta i do końca tańca powinna pozostać niezmieniona.

Styl Międzynarodowy Latynoamerykański vs. Styl Amerykański Rytmiczny – International Latin vs. American Rhythm.
Różnice w tych stylach to przede wszystkim trochę inna akcja przeniesienia ciężaru na przemieszczającą się stopę oraz towarzyszący tej akcji ruch bioder i ciała. Mamy też nieznaczne różnice szybkości tańców, oraz różnice rozliczenia tempa – np przy Rumbie w kroku podstawowym:
Rozliczenie amerykańskie: 12 – Wolny, 34 – Szybki, szybki
Rozliczenie międzynarodowe: 4-1 krok środkowy przetrzymanie, 23 wykrok powrót.

W stylu Amerykańskim mamy o wiele bardzie wyeksponowany Kubański ruch bioder. Ważne by zaznaczyć że podstawowy repertuar figurowy jest bardzo podobny.

Dodatkowe rodziny turniejowe w stylu amerykańskim.
W American Smooth i Rhythm dochodzą jeszcze trzy kategorie turniejowe: Show Dance (taniec pokazowy), Theatre Arts (układy teatralne) i Cabaret (choreografie kabaretowe). Są to kategorie nastawione na pokaz choreografii wyćwiczonej przez jedną parę do muzyki przez nich wybranej.

Styl ProAm
W stylu Amerykańskim przyjęte jest tańczyć w turniejach w konfiguracjach amator-profesjonalista, podczas których tylko amator oceniany jest przez panel sędziowski. Obok typowych turniejów amatorskich i profesjonalnych, turnieje takie stanowią całą odrębną kategorię konkursową, z podziałem na poziom tańca, płeć i klasy wiekowe. Turnieje w takim stylu przybliżają taniec turniejowy, czyniąc go o wiele bardziej przystępnym dla szerokiego grona. Dają równe szanse realizacji marzeń o sprawdzeniu swoich umiejętności przed sędziami osobom w każdym wieku i z każdym doświadczeniem tanecznym, niezależnie czy mamy partnera czy nie. Uczestnicy stają w szranki z osobami w swoim wieku i o sobie podobnych umiejętnościach tanecznych. Stanowi to odmienne podejście do turniejowego tańczenia niż to, co proponują turnieje Europejskie, nastawione wyłącznie na wyczynowe pary amatorskie lub półprofesjonalne.